(انگلیسی) English     (عربی) Arabic

موسسه تحقیقات، درمان و آموزش سرطان: سرطان مری
جستجو در سایت

سرطان مری

سرطان مری

سرطان مری

سرطان مری چیست؟

وقتی سلول‌ها در قسمتی از بدن شروع به رشد خارج از کنترل می‌کنند، سرطان ایجاد می‌شود.

سلول‌های طبیعی با الگوی نرمال تمام سلول‌های بدن تقسیم شده و رشد می‌کنند. ولی سلول‌های سرطانی اینگونه نیستند. آنها رشدشان را بی وقفه ادامه می‌دهند و از حد نرمال بیشتر تکثیر می‌یابند. با وجودی که انواع مختلف سرطان شناخته شده است، ویژگی مشترک بین تمام انواع تومور در همین رشد خارج از کنترل است.

انواع مختلف سرطان، به اشکال متفاوت رفتار می‌کنند. مثلاً سرطان ریه و پستان، بیماری‌های کاملاً متفاوتی هستند. سرعت رشد آنها و نیز پاسخ به درمان‌های مختلف، متفاوت است. به همین دلیل بیماران سرطانی نیاز به درمان‌هایی دارند که مختص نوع خاص سرطانشان است. گاهی اوقات سلول‌های سرطانی می‌توانند از تومور سازنده‌شان جدا و خارج شده و از طریق گردش خون یا سیستم لنفاوی در قسمت‌های دیگر بدن انتشار یابند. آنها می‌توانند در محل‌های جدید مستقر شوند و انواع جدید تومور ایجاد کنند. به این حالت، متاستاز گفته می‌شود. سرطانی که به این شکل منتشر می‌شود، سرطان متاستاتیک نامیده می‌شود. با وجود انتشار سرطان به محل‌های جدید بدن، همچنان با نام خاستگاه اولیه در بدنشان نامیده می‌شوند.

به‌عنوان مثال، اگر سرطان پروستات به استخوان انتشار یابد، همچنان سرطان پروستات نامیده می‌شود. اگر سرطان پستان به ریه‌ها انتشار یابد، هنوز سرطان پستان است.

به بازگشت سرطان، در فردی که تحت درمان قرار گرفته و بدون علامت شده است، عود سرطان گفته می‌شود.

سرطان مری

مری یک لوله عضلانی است که رابط بین دهان و معده بوده و غذا و مایعات را به معده می‌رساند. این لوله حدوداً ۳۰-۲۵ سانتی‌متر است. قطر تنگ‌ترین قسمت آن حدود ۵/۲ سانتی‌متر است. جدار مری از چندین لایه تشکیل شده است. سرطان مری از داخلی‌ترین لایه شروع شده و به سمت خارج رشد می‌کند. در قسمت فوقانی مری، عضله خاصی وجود دارد که با شل شدنش به غذا و مایعات اجازه وارد شدن می‌دهد. به این عضله، اسفنکتر گفته می‌شود. قسمت تحتانی مری به معده متصل می‌شود. در این ناحیه یک عضله دیگر وجود دارد که به غذا، اجازه ورود به معده می‌دهد و مانع تماس اسید و شیره معده با جدار مری می‌شود. در اثر بالا رفتن این اسید معده به داخل مری، احساس سوزش سر دل ایجاد می‌شود. اصطلاح علمی ‌این سوزش، ریفلاکس است. ریفلاکس طولانی‌مدت اسید معده به داخل مری، مشکلات زیادی ایجاد می‌کند. این حالت باعث تغییر سلول‌های قسمت تحتانی مری شده و منجر به تغییر شکل آنها و تبدیل به سلول‌های پوشاننده جدار معده می‌شود. این تغییرات سلولی، منجر به ایجاد مری بارت می‌شود. این سلول‌های تغییر یافته، قابلیت سرطانی شدن داشته و در نتیجه باید به‌طور مکرر توسط پزشک تحت معاینه قرار گیرند.

دو نوع اصلی سرطان مری وجود دارد. یک نوع آن، در اثر تغییر سلول‌های پوشاننده قسمت فوقانی مری ایجاد می‌شود. به این سلول‌ها، سلول‌های پوششی گفته می‌شود و به سرطانی که از این سلول‌ها منشأ می‌گیرد، کارسینوم سلول پوششی گفته می‌شود. سرطان سلول‌های پوششی می‌تواند از هر قسمتی در طول مری ایجاد شود و تقریباً نیمی ‌از تمام انواع سرطان‌های مری را شامل می‌شود.

نوع دیگر سرطان، از مجاورت ورودی معده منشأ می‌گیرد. به این نوع، آدنوکارسنیوم گفته می‌شود. این نوع سرطان، در اثر تغییر شکل و نوع سلول‌های پوششی معده به نوع سلول غده‌ای، در اثر تماس طولانی‌مدت با اسید معده ایجاد می‌شود.

چه تعدادی از افراد به سرطان مری مبتلا می‌شوند؟

این سرطان در مردان ۳ تا ۴ برابر زنان شایع است و در نژاد سیاه‌پوست ۵۰% بیش‌تر از سفیدپوستان است. در بعضی از کشورها از جمله ایران، چین، هند و آفریقای جنوبی میزان این سرطان ۱۰ تا ۱۰۰ برابر بیش‌تر از آمریکاست.

ریسک فاکتور (عامل خطرساز) و روش‌های پیشگیرانه:

با وجودی که علت قطعی سرطان مری ناشناخته است، ما بعضی از عوامل خطرساز ابتلا به این بیماری را می‌شناسیم .عامل خطرساز یا ریسک فاکتور، هر عاملی است که شانس فرد را برای ابتلا به سرطان افزایش می‌دهد. بعضی از این عوامل خطرساز مثل سیگار، قابل کنترلند. در حالی‌که بعضی دیگر مثل سن و نژاد غیرقابل تغییرند:

  • سن: احتمال ابتلا به سرطان مری با افزایش سن زیاد می‌شود. به طوری‌که این سرطان در افراد زیر ۴۰ سال نادر است.
  • جنس: احتمال ابتلای مردان به این سرطان، ۳ برابر زنان است.
  • نژاد: میزان ابتلا به سرطان در افراد سیاه‌پوست ۵۰% بیش‌تر از سفیدپوستان است.
  • مری بارت: در اثر ریفلاکس طولانی‌مدت مایع معده به داخل قسمت تحتانی مری، مخاط آن تغییر شکل داده و از شکل سلول‌های پوششی به سلول‌های غده‌ای تغییر می‌یابند. بعضی از افراد، در اثر این ریفلاکس، احساس سوزش سر دل می‌کنند و در بعضی دیگر هم این حالت، بدون علامت است.
  • با گذشت زمان، این ریفلاکس منجر به تغییر سلول‌های قسمت تحتانی مری می‌شود. ولی هر فرد مبتلا به مری بارت به سرطان مری دچار نمی‌شود.
  • سوزش سر دل: سوزش سر دل طولانی‌مدت که به آن ریفلاکس هم گفته می‌شود، حتی اگر منجر به ایجاد مری بارت هم نشود، ریسک ابتلا به سرطانمری را افزایش می‌دهد.
  • مصرف تنباکو: مصرف هر شکلی از تنباکو، احتمال ابتلا به این سرطان را افزایش می‌دهد. هر چه مدت مصرف آن بیش‌تر باشد، شانس ابتلا به سرطانبیش‌تر می‌شود. بیش‌تر از نیمی ‌از سرطان‌های سلول پوششی مری با سیگار مرتبط است.
  • مصرف الکل: مصرف طولانی‌مدت الکل، عامل خطرساز بسیار مهمی ‌برای ابتلا به سرطان مری است. در افرادی که هم سیگار می‌کشند و هم الکل مصرف می‌کنند، این احتمال بسیار بیش‌تر می‌شود.
  • چاقی: ریسک ابتلا به سرطان در افراد چاق بیش‌تر است.
  • رژیم غذایی: رژیم‌های غذایی که مقدار کافی میوه، سبزیجات، ویتامین و مواد معدنی نداشته باشد، احتمال ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. پرخوری که منجر به چاقی می‌شود هم، احتمال سرطان را افزایش می‌دهد.
  • مایعات بسیار داغ: نوشیدن مقدار زیاد مایعات بسیار داغ، احتمال ابتلا به سرطان مری را افزایش می‌دهد.
  • مواد شیمیایی: کار کردن با مواد شیمیایی شوینده، باعث افزایش ریسک ابتلا به سرطان مری می‌شود. کارکنان خشکشویی، احتمال بالاتری برای ابتلا بهسرطان مری دارند.
  • مواد قلیایی: این مواد در شوینده‌های بسیار قوی وجود دارد و می‌تواند سلول‌ها را بسوزاند و تخریب کند. اگر بچه‌ای به‌طور تصادفی، یکی از این مایعات شوینده را بخورد، لایه پوششی و مخاط جدار مری، زخمی‌ می‌شود. این فرد، احتمال بالاتری برای ابتلا به سرطان مری دارد.
  • آشالازی: در این بیماری، عضلات قسمت تحتانی مری، نمی‌توانند باز شوند و غذا را وارد معده کنند. در نتیجه قسمت انتهایی مری، متسع می‌شود و غذا به‌جای حرکت به داخل معده، در آن ناحیه تجمع می‌یابد. این بیماری، احتمال ابتلا به سرطان سلول پوششی را افزایش می‌دهد.
  • تایلوز: این یک نوع بیماری نادر ژنتیک است. پوست اضافه در قسمت کف دست‌ها و پاها تجمع می‌یابد. افراد مبتلا به این بیماری، احتمال بسیار بالاتری برای ابتلا به سرطان مری دارند و باید به‌طور مرتب توسط پزشک معاینه شوند.
  • پرده‌های مری: اینها، تکه‌های بافتی غیرعادی هستند که به داخل مری انتشار می‌یابد و منجر به اختلال بلع مواد غذایی می‌شوند. افرادی که این مشکل را دارند، علائم دیگری هم نشان می‌دهند و مشکلاتی در زبان، ناخن، طحال و سایر ارگان و اعضای بدنشان دارند. از هر ۱۰ نفر مبتلا به این مشکل، ۱ نفر دچار سرطان مری می‌شوند.

سرطان مری چگونه قابل پیشگیری است؟

در این زمان، هیچ راه قطعی برای پیشگیری از سرطان مری وجود ندارد ولی احتمال ابتلا به آن، با جلوگیری از مصرف تنباکو و الکل بسیار کم‌تر می‌شود. رژیم غذایی مهم است. مصرف میوه و سبزیجات تازه و خام، اثر حفاظتی دارد. فعال بودن و جلوگیری از اضافه وزن کمک‌کننده است. بعضی مطالعات نشان داده‌اند که احتمال ابتلا به سرطان در افرادی که پروفن یا سایر داروهای ضد التهاب را مصرف می‌کنند، کاهش می‌یابد. باید با پزشکتان در مورد فواید و مضرات استفاده از این داروها، در شرایط خاص خود، مشورت کنید. اگر ریسک فاکتور ابتلا به سرطان مری را دارید، از پزشکتان در مورد دفعات لازم برای معاینه شدن و ویزیت، آزمایش‌های لازم و … سؤال کنید.

تشخیص زودرس، تشخیص و مرحله‌بندی:

افراد مبتلا به مری بارت و یا سایر افراد پرخطر، باید برای تشخیص و شناسایی سرطان، تحت معاینه و بررسی قرار می‌گیرند. ممکن است پزشک در صورتی‌که سلول‌های غیرطبیعی را تشخیص دهد، جراحی را توصیه کند. در اکثر موارد، این نوع سرطان به دنبال علائمی ‌که ایجاد می‌کند، تشخیص داده می‌شود. ولی اکثراً این علائم تا زمانی‌که سرطان پیشرفته و غیرقابل علاج نشود، تظاهر نمی‌کنند. یعنی سرطان وقتی علامت‌دار می‌شود که پیشرفته باشد و اگر سرطان در مراحل اولیه شناسایی شود، معمولاً در نتیجه تست‌های آزمایشگاهی و تشخیصی است که به دلایل دیگر انجام شده‌اند و تصادفاً سرطان را تشخیص می‌دهد. شایع‌ترین علائم این نوع سرطان در زیر آورده شده‌اند:

۱. اختلال و درد در هنگام بلع (دیسفاژی):

این شایع‌ترین علامت سرطان مری است و به این معنی است که شما حرکت و فشار غذا بر سینه‌تان را احساس می‌کنید. در این زمان، در صورت وجود سرطان، شروع به رشد می‌کند تا تقریباً نیمی ‌از ورودی مری را پر کند. غذاهای جامد مثل نان یا گوشت، اغلب می‌چسبند و حرکت نمی‌کنند. افراد مبتلا به دیسفاژی اغلب تمایل به مصرف غذاهای نرم یا مایعات دارند که راحت‌تر بلعیده می‌شوند. برای کمک به بلع، تولید بزاق افزایش می‌یابد که منجر به بالا آوردن مقدار زیادی موکوس و ترشحات غلیظ و بزاق می‌شود.

۲. درد:

ندرتاً، درد در قسمت میانی قفسه سینه یا احساس فشار یا سوزش می‌تواند نشانه سرطان باشد. ولی این علائم غیراختصاصی بوده و در اثر سایر مشکلات دیگر و از جمله ریفلاکس و سوزش سر دل هم می‌توانند به‌وجود بیایند. درد همراه با بلع معمولاً یک نشانه دیررس از سرطان بزرگ است.

۳. کاهش وزن:

اغلب نیمی‌از مبتلایان به سرطان مری، دچار کاهش وزن می‌شوند و دلیلش عدم دریافت غذای کافی در اثر اختلال بلع است. همچنین اشتهای کم‌تری هم دارند.

۴. سایر علائم:

خشونت صدا، سکسکه، عفونت ریه (پنومونی)، سطوح بالای کلسیم خون، اغلب نشانه‌های سرطان پیشرفته‌اند. مسلماً این علائم در اثر بیماری‌های دیگر هم می‌توانید ایجاد شوند و غیراختصاصی می‌باشند.

اقدامات لازم در صورت شک به سرطان مری:

در صورتی‌که علائم خاصی، مطرح‌کننده سرطان مری باشند، پزشکتان از یک یا چندین روش استفاده می‌کند تا وجود بیماری را قطعی کند. بعد از گرفتن شرح حال سلامت عمومی‌و پرسش در مورد علائم بالینی، انجام معاینه فیزیکی، پزشکتان به شما می‌گوید که کدام یک از تست‌ها و روش‌های تشخیصی زیر را باید انجام دهید:

۱. بلع باریوم و عکس با اشعه x از قسمت فوقانی دستگاه گوارش:

این روش، یک سری عکس با اشعه x بعد از بلع باریوم است. باریوم جدار مری را می‌پوشاند و به ایجاد یک تصویر واضح و دقیق کمک می‌کند. هر توده‌ای در جدار پوشاننده مری، در عکس با اشعه x، مشخص می‌شود. این روش، اغلب اولین روشی است که در افراد با اختلال بلع صورت می‌گیرد.

۲. آندوسکوپی از قسمت فوقانی دستگاه گوارش:

آندوسکوپ، یک لوله انعطاف پذیر با یک منبع نور و یک دوربین ویدیویی در انتهای آن است. پزشکان از این وسیله برای مشاهده مخاط داخل مری و معده استفاده می‌کنند. به بیمار قبل عبور این وسیله از دهان و مری به داخل معده، داروی بی‌حسی داده می‌شود. این روش تشخیصی اغلب مفید است چون:

  1. پزشک به وضوح می‌تواند مخاط جدار مری را مشاهده و بررسی کند،
  2. همراه با مشاهده، نمونه گیری بافتی صورت می‌گیرد تا از نظر وجود سرطان مورد بررسی قرار گیرد و در صورت وجود سرطان، نوع آن را مشخص می‌کند.
  3. اگر سرطان مجرای مری را بسته باشد، با آندوسکوپ این سوراخ بزرگتر می‌شود.
  4. پزشک می‌تواند اطلاعات بیش‌تری در مورد امکان برداشت توده با جراحی به‌دست آورد.

۳. سی.تی.اسکن:

سی.تی.اسکن، نوعی عکس با اشعه x است که تصاویر متعددی تهیه می‌کند. این تصاویر توسط یک کامپیوتر ترکیب می‌شوند تا نمای جزئی‌تری از اعضای داخل بدن ارائه دهند. سی.تی.اسکن زمان بیش‌تری نسبت به عکس ساده با اشعه x می‌برد و در حین آن بیمار باید به‌صورت دراز کشیده روی میز قرار گیرد تا تصویربرداری صورت گیرد. این روش برای تشخیص میزان گستردگی سرطان که می‌تواند به پیدا کردن انتخاب‌های درمانی کمک کند مؤثر است. سی.تی. اسکن، همچنین می‌تواند به عنوان هدایت‌کننده سوزن بیوپسی به داخل ناحیه سرطانی باشد. از این سوزن برای نمونه‌گیری بافتی و مطالعه در آزمایشگاه استفاده می‌شود.

۴. سونوگرافی آندوسکوپیک:

در این روش، از طریق یک آندوسکوپ که یک دستگاه سونوگرافی کوچک به انتهایش متصل است، میزان وسعت و انتشار سرطان به داخل مری مشخص می‌شود تا به وسیله آن انتخاب‌های لازم برای انجام جراحی مشخص شود. مطالعات اخیر نشان داده‌اند این روش می‌تواند دقیق‌تر از سی.تی.اسکن یا آندوسکوپی قسمت فوقانی دستگاه گوارش باشد.

۵. برونکوسکوپی:

این روش تقریباً مشابه آندوسکوپی است، با این تفاوت که از طریق یک لوله که به داخل ریه هدایت می‌شود، ریه‌ها بررسی می‌شوند تا وجود سرطان انتشار یافته مشخص شود. برای انجام این تست، بیماران تحت بیهوشی قرار می‌گیرند.

۶. PET اسکن:

در این تست، یک نوع شکر نشان‌دار و رادیواکتیو به‌صورت داخل وریدی وارد بدن می‌شود. بافت‌های سرطانی به سرعت شکر را جذب می‌کنند. سپس از طریق یک دستگاه اسکن‌کننده، این نواحی مشخص می‌شوند. این روش، برای تشخیص سرطانی که به غدد لنفاوی مجاور و یا سایر نواحی بدن انتشار یافته بسیار مفید است و به مرحله‌بندی سرطان کمک می‌کند.

۷. توراکوسکوپی و لاپاراسکوپی:

اینها، روش‌هایی هستند که به پزشک امکان مشاهده غدد لنفاوی داخل قفسه سینه و شکم را از طریق یک لوله می‌دهند. با این روش پزشک می‌توانند غدد لنفاوی را برای بررسی از طریق همان لوله وارد شده به بدن خارج کند. این اطلاعات برای مشخص کردن اینکه جراحی انتخاب مناسبی است یا خیر، کاربرد دارد. برای این کار، بیمار باید در بیمارستان بستری شده و تحت بیهوشی عمومی‌قرار گیرد.

۸. بیوپسی:

این روش، معمولاً مهمترین روش تشخیص است و از طریق آن نمونه بافتی برداشته شده، زیر میکروسکوپ مورد بررسی و مشاهده قرار می‌گیرد تا وجود و نوعسرطان مشخص شود. معمولاً تا مشخص شدن نتیجه چندین روز طول می‌کشد.

مرحله و طبقه‌بندی سرطان بعد از انجام تست‌های تشخیصی:

مرحله‌بندی سرطان، فرآیند شناسایی میزان انتشار سرطان است. این یک مرحله مهم است چون درمانتان و پیش آگهی بهبودی بیماریتان به مرحله سرطانتان بستگی دارد. مرحله سرطان، بر اساس روش‌های تشخیصی که در بالا توضیح داده شده‌اند، مشخص می‌شوند. این مراحل اغلب از ۱ تا ۴ و به صورت حروف لاتین مشخص می‌شوند. به‌طور کلی، هرچه نمره داده شده کم‌تر باشد، میزان انتشار سرطان کم‌تر است. هرچه نمره مرحله بالاتر باشد، مثلاً مرحله ۴ (IV)، به معنی بیماری جدی‌تر است. مرحله ۲ (II) و ۴ (IV)، می‌تواند به زیرگروه‌های کوچکتر A و B تقسیم شود. بعد از بررسی نتیجه تست‌های تشخیصیتان، پزشکتان می‌تواند مرحله سرطانتان را مشخص کند. از پزشکتان بخواهید مرحله سرطانتان را به شما توضیح دهد.

درمان سرطان مری:

اطلاعات آورده شده در این قسمت، رسمی ‌نبوده و به معنی پیشنهاد پزشکی جایگزین درمان سرطانتان نیست. این اطلاعات تنها برای اطلاع‌رسانی به شما و خانواده‌تان برای تصمیم گیری در مورد بیماریتان است. پزشکتان ممکن است دلایلی برای روش درمانی متفاوت با این انتخاب‌های درمانی داشته باشد. درباره سؤال پرسیدن در مورد انتخاب‌های درمانیتان درنگ نکنید. معمولاً بیش از یک روش درمانی وجود دارد. در این مرحله، احتمالاً احساس می‌کنید هرچه سریع‌تر باید تصمیم بگیرید. ولی باید به خودتان زمان دهید که اطلاعات مورد نیازتان را کسب کنید و با پزشکتان مشورت کنید. به تعدادی از سؤالاتی که در انتهای این قسمت آورده شده دقت کنید و سؤالات خود را نیز به آن لیست اضافه کنید. ممکن است نیاز داشته باشید که یک انتخاب دوم داشته باشید. این انتخاب به شما اطلاعات بیش‌تری ارائه می‌دهد و کمک می‌کند که احساس بهتری نسبت به روش درمانی انتخابیتان داشته باشید. جراحی، رادیوتراپی و شیمی‌درمانی برای درمان سرطان مری در مراحل اولیه قابل انجامند. همچنین روش‌های درمانی دیگری برای تسکین درد و از بین بردن علائم وجود دارند. بهترین انتخاب درمانی برای شما، به مرحله سرطان و سلامت عمومیتان بستگی دارد. هر نوع روش درمانی، عوارض جانبی خاص خود را دارد و تیم درمانیتان باید این عوارض را برایتان توضیح دهند.

جراحی:

تعداد اعمال جراحی که روی شما صورت می‌گیرد، به مرحله سرطانتان بستگی دارد. جراحی همچنین، همراه سایر روش‌های درمانی از جمله شیمی‌درمانی و رادیوتراپی قابل انجام است. دو روش جراحی معمول برای این نوع سرطان وجود دارد. یک نوع آن، ازوفاگکتومی‌می‌باشد که در آن، قسمت سرطانی مری به همراه غدد لنفاوی مجاورش برداشته می‌شود و سپس مری یا به مری متصل می‌شود و یا توسط قسمتی از بافت روده باریک یا بزرگ جایگزین می‌شود. روش درمانی جراحی دیگر، ازوفاگوگاسترکتومی‌ می‌باشد که در این روش، قسمت تحتانی مری، قسمت فوقانی معده و غدد لنفاوی مجاور برداشته می‌شوند. مری مجدداً به قسمت باقیمانده معده متصل می‌شود. با وجودی که این روش اغلب می‌تواند سرطانی که از مری تجاوز نکرده است را درمان کند، معمولاً این سرطان در مراحل اولیه تشخیص داده نمی‌شوند. پس باید حتماً هدف درمان مشخص شود که آیا برای درمان سرطان مری صورت می‌گیرد و یا تسکین علائم بالینی. هر دو روش جراحی فوق پیچیده‌اند. بعضی از پزشکان از طریق رویکرد لاباروسکوپیک می‌توانند این عمل جراحی را انجام دهند. این بدین معنی است که از طریق برش‌های کوچک ایجاد شده، ابزارهای کوچکی مثل تلسکوپ برای مشاهده و بررسی داخل بدن عبور داده می‌شوند و جراحی از طریق برش‌های کوچکتری انجام می‌شود.

جراحانی که این کار را انجام می‌دهند باید تا حد زیادی متخصص باشند. باید احساس راحتی کنید و از پزشکتان در مورد میزان تجربه‌اش در انجام این نوع جراحی و نیز شانس موفقیت آن سؤال کنید.

اکثر افراد معمولاً تا دو هفته بعد عمل جراحی در بیمارستان بستری می‌مانند. این عمل جراحی عوارض جانبی خاص خود را دارد. مثلاً بعد عمل جراحی، سرعت تخلیه معده بسیار کاهش می‌یابد و باعث ایجاد تهوع و استفراغ می‌شود. محل اتصال مری به معده معمولاً باریک‌تر شده و باعث می‌شود بلع مختل شود. همچنین اسید معده می‌تواند وارد مری شود و منجر به سوزش سر دل شود. هر فردی که با عوارض جانبی درمان مشکل دارد باید با پزشک مشورت کند. بعضی از عوارض جانبی جراحی بسیار جدی و حتی کشنده هستند. بسیار مهم است که جراح با تجربه در عمل جراحی باشد.

رادیوتراپی:

رادیوتراپی، درمان با امواج پر انرژی مثل اشعه x برای کشتن و خرد کردن سلول‌های سرطانی است. در رادیوتراپی خارجی، منبع اشعه در خارج بدن قرار می‌گیرد. این نوع، بیش‌تر در سرطان مری به‌کار می‌رود. برای انجام رادیوتراپی داخلی، منبع تولید امواج به‌طور مستقیم داخل بدن و مجاور بافت سرطانی قرار می‌گیرد. رادیوتراپی به تنهایی باعث درمان سرطان نمی‌شود و اغلب به‌صورت ترکیبی با جراحی و شیمی‌درمانی به‌کار می‌رود. همچنین برای از بین بردن و تخفیف علائمی ‌مثل اختلال بلع، درد و یا سایر علائم این سرطان کمک می‌کند. عوارض جانبی رادیوتراپی شامل اختلالات پوستی، احساس ناراحتی معده، اسهال و خستگی می‌باشند. اغلب، این عوارض جانبی بعد از اتمام درمان خاتمه می‌یابند. رادیوتراپی قفسه سینه می‌تواند باعث آسیب ریه و اختلالات تنفسی و تنگی‌نفس شود. اگر این عوارض جانبی یا سایر مشکلات را داشته باشید با پزشکتان مشورت کنید.

شیمی‌درمانی:

شیمی‌درمانی به معنی استفاده از داروهایی برای کشتن سلول‌های سرطانی است. معمولاً این داروها از طریق داخل وریدی و خوراکی تجویز می‌شوند. وقتی که دارو وارد گردش خون می‌شود، در کل بدن انتشار می‌یابد. شیمی‌درمانی به‌تنهایی و بدون همراهی با رادیوتراپی و گاهی اوقات جراحی نمی‌تواند سرطان را درمان کند. شیمی‌درمانی به ۳ روش صورت می‌گیرد.

  1. برای تسکین علائم سرطان پیشرفته
  2. به همراه رادیوتراپی برای کوچک کردن سایز توده سرطانی
  3. قبل انجام جراحی برای خرد کردن و کوچک کردن توده سرطانی. (این کاربرد، هنوز هم تحت بررسی است)

شیمی‌درمانی می‌تواند باعث ایجاد عوارض جانبی شود. این عوارض، به نوع داروی مصرفی، مقدار دریافتی و مدت زمان درمان بستگی دارد. شایع‌ترین این عوارض جانبی، تهوع و استفراغ، از دست دادن اشتها، ریزش مو، زخم‌های دهانی، افزایش شانس عفونت (در اثر کاهش تعداد گلبول‌های سفید خون)، کبودی بعد برش و آسیب‌های جزئی و خونریزی آسان (دراثر کاهش تعداد پلاکت‌های خون)، خستگی و تنگی نفس (در اثر کاهش تعداد گلبول‌های قرمز خون). اکثر این عوارض جانبی با خاتمه درمان از بین می‌رود. در صورت داشتن مشکلات با این عوارض جانبی با پزشکتان مشورت کنید.

درمان فتودینامیک:

این روش درمانی، برای شناسایی سرطان در مراحل اولیه و یا عود آن بعد درمان اولیه به‌کار می‌رود. در ابتدا یک ماده شیمیایی بی ضرر به داخل جریان خون تزریق می‌شود. بعد چندین روز، این مواد در داخل تومور تجمع می‌یابد. سپس نوع خاصی از امواج لیزر از طریق آندوسکوپ وارد توده سرطانی می‌شود. نور، باعث می‌شود که ماده شیمیایی به یک ماده شیمیایی دیگر تبدیل شود که قادر است سلول‌های سرطانی را از بین ببرد. این روش بسیار مفید است چون می‌تواند بدون آسیب زیاد به سلول‌های طبیعی، سلول‌های سرطانی را از بین برد ولی به دلیل نیاز به منبع نور، تنها می‌تواند روی سرطان‌های نزدیک به سطح مری اثر بگذارد و رویسرطان‌هایی که عمیق‌ترند و یا به اعضای دیگر انتشار یافته‌اند بی‌اثرند. عوارض جانبی آن شامل، قرمزی یا رنگ پریدگی پوست، حساسیت به نور خورشید یا سایر منبع‌های نور می‌باشد. به همین دلیل افرادی که تحت این نوع درمان قرار می‌گیرند باید برای مدت ۶ هفته در محل بسته قرار بگیرند. در این زمان، مهمترین کاربرد این روش درمانی، تخفیف علائم سرطان پیشرفته است. همچنین در درمان مری بارت و مراحل اولیه سرطان مری در مری بارت کاربرد دارد. امروزه اثر بخشی این روش در مقایسه با سایر روش‌های درمانی مثل جراحی یا استفاده از لیزر تحت مطالعه است.

میزان بقای ناشی از سرطان بر اساس سیستم مرحله‌بندی:

به دلیل تشخیص این سرطان در مراحل پیشرفته، بسیاری از افراد در اثر بیماری می‌میرند. ولی میزان بقا امروزه تا حدی بهبود یافته است. با پزشکتان در مورد شانس و احتمال درمان و مدت زمان بقای ناشی از سرطان سؤال کنید. میزان بقای ۵ ساله، درصدی از بیماران است که بعد ۵ سال از درمان (با حذف افرادی که به علل دیگر فوت می‌کنند) زنده می‌مانند. مسلماً بیماران می‌توانند ۵ سال بعد تشخیص زنده بمانند.

میزان بقای ۵ ساله مرحله سرطان
۵۲% ۰
۴۱% ۱
۲۶% ۲
۱۳% ۳
۳% ۴

کارآزمایی بالینی:

مطالعه در مورد روش‌های جدید درمان به‌صورت کارآزمایی بالینی شناسایی می‌شود. کارآزمایی بالینی تنها زمانی که به‌نظر برسد روش درمانی جدید سودمند است، انجام می‌گیرد. کارآزمایی‌های بالینی، برای یافتن روش‌های جدیدتر و بهتر درمان به‌کار می‌روند. درمان‌هایی که در کارآزمایی بالینی به‌کار می‌روند، اغلب اثرات مفید واقعی دارند. مهمترین سؤالاتی که محققین می‌خواهند پاسخ دهند شامل:

  • آیا درمان واقعاً کمک‌کننده است؟
  • آیا روش جدید مفیدتر از درمان رایج فعلی خواهد بود؟
  • عواض جانبی احتمالی این روش کدامند؟
  • آیا فواید این روش از عوارض جانبی‌اش بیش‌ترند؟
  • این درمان بیش‌تر برای چه بیمارانی مفید خواهد بود؟

این کارآزمایی‌ها در مراحلی که به آنها، فاز گفته می‌شود، انجام می‌گیرند. هر فاز برای پاسخ به سؤالات خاصی طراحی شده اند.

فاز ۱:

برای بررسی بهترین روش دریافت درمان جدید و میزان ایمن بودن آن است. مهمترین هدف فاز ۱، آزمایش ایمنی داروی جدید است.

فاز ۲:

برای بررسی اثربخشی داروست. در این مرحله، بیش‌ترین مقدار دارو که ایجاد عارضه جانبی نمی‌کند به بیماران داده می‌شود و به‌طور دقیق بیماران تحت بررسی قرار می‌گیرند تا عوارض جانبی آنها مشاهده شوند.

فاز ۳:

در این مرحله، درمان جدید با درمان‌های استاندارد رایج فعلی مقایسه می‌شوند. تعداد زیادی از بیماران به دو گروه تقسیم می‌شوند. گروه کنترل درمان استاندارد دریافت می‌کنند و گروه اصلی، درمان جدید را دریافت می‌کنند. سپس هر فرد، به‌طور دقیق تحت نظر قرار گرفته می‌شود تا مشخص شود کدام روش درمانی مؤثرتر است. اگر شما در کارآزمایی بالینی هستید، یک تیم متخصص پیشرفت شما را تحت بررسی قرار می‌دهد. هیچ کس به‌طور قطع نمی‌داند آیا درمان مؤثر است و یا چه عوارض جانبی را ممکن است ایجاد کند. هدف انجام مطالعه هم یافتن این موارد است. به خاطر داشته باشید که حتی درمان استاندارد هم عوارض جانبی خود را دارد.

شرکت در این مطالعات، کاملاً به خودتان بستگی دارد. حتی بعد از شرکت در آنها، می‌توانید هر زمانی‌که مایل باشید، برنامه مطالعه را به هر علتی ترک کنید. شرکت در مطالعه مانعی برای دریافت درمانی که برایتان مفید است نمی‌شود.

روش‌های درمانی جبرانی یا جایگزین:

ممکن است روش‌های متفاوت درمانی از افراد مختلف خانواده و دوستان بشنوید و پیشنهادهایی در مورد مصرف موادی مثل ویتامین‌ها، داروهای گیاهی، و یا کاهش استرس، طب سوزنی و … دریافت کنید. قبل تغییر درمان و یا اضافه کردن این روش‌های درمانی، حتماً با پزشکتان مشورت کنید. بعضی از این روش‌ها به‌راحتی همراه روش درمان استانداردتان قابل استفاده‌اند. بعضی دیگر حتی می‌توانند با روش درمانی اصلی تداخل ایجاد کنند یا عارضه جانبی به‌وجود آورند.

سؤالات مفید در مورد بیماری:

همزمان با تطابق با سرطان و روش‌های درمانی، باید یک صحبت شفاف با پزشکتان داشته باشید و هر سؤالی که در ذهنتان دارید، هر چند کوچک و بی‌اهمیت بپرسید. بعضی از سؤالات مهم و مفید در زیر آورده شده‌اند. سؤالات خود را به آنها اضافه کنید و از پزشکتان بپرسید:

  • ممکن است نوع سرطان مری مرا روی کاغذ برایم بنویسید؟
  • آیا سرطانم به خارج از مری انتشار و گسترش یافته است؟
  • مرحله سرطان من کدام است و در شرایط من این مرحله چه معنایی دارد؟
  • چه انتخاب‌های درمانی دارم؟
  • توصیه شما چیست؟ چرا؟
  • چه عوارض جانبی و خطراتی را باید انتظار داشته باشم؟
  • چه مقدار احتمال دارد بعد از این برنامه درمانی، بیماری‌ام بازگردد؟
  • بر اساس تجربه‌تان، چقدر زنده خواهم ماند؟
  • برای آماده شدن برای درمان چه کار باید بکنم؟

سؤالات خود را هم به لیست بالا اضافه کنید.

ادامه درمان:

آزمایش‌های لازم برای پیگیری و پی‌جویی:

آزمایش‌هایی مثل عکس قسمت فوقانی دستگاه گوارش، بلع باریم و سی.تی.اسکن برای بررسی عود و بازگشت سرطان و یا بررسی سرطان جدید مفیدند. بسیار مهم است که هر نوع علامتی مخصوصاً شامل اختلال بلع و درد قفسه سینه را هر چه سریع‌تر به پزشکتان اطلاع دهید. درمان زودرس می‌تواند بسیاری از علائم را تخفیف دهد و کیفیت زندگی را بهبود بخشد. سرطان مری، اغلب اختلالات بلع ایجاد می‌کند. به همین دلیل، کاهش وزن و ضعف ناشی از تغذیه نامناسب بسیار شایعند. پزشکتان برای دسترسی به اطلاعاتی برای کنار آمدن با مشکلات تغذیه‌ای به شما کمک می‌کند.
اگر دچار درد ناشی از سرطان هستید به پزشکتان اطلاع دهید تا دردتان را کنترل کنند. اگر سیگار می‌کشید، ترک آن بسیار مهم است. در اثر ترک، اشتهایتان و نیز سلامت عمومیتان بهبود می‌یابد و احتمال ابتلا به سرطان جدید را کاهش می‌دهد. به‌خاطر داشته باشید بدنتان، نیازهای احساسی و شرایط شخصیتی شما کاملاً منحصر به‌ فردند. سرطانتان مثل بقیه نیست و هیچ‌کس نمی‌تواند پیش‌بینی کند که بیماریتان به چه صورتی به درمان پاسخ می‌دهد. آمار و ارقام نمی‌توانند تصویر کلی ارائه دهد ولی شما قدرت لازم و خاص مثل سیستم ایمنی سالم، حمایت خانوادگی قوی و یا توان روحی بالایی دارید. تمام این عوامل روی نحوه تطابق با بیماری تأثیر می‌گذارند. پزشکتان منابع دیگری را که ممکن است در حین بهبودی از درمان به شما کمک کنند، به شما معرفی می‌کند.

موارد جدید در سرطان مری:

تحقیق در مورد روش‌های درمانی و پیشگیری از این سرطان همچنان در حال انجام است. مثلاً، تغییرات در ژن‌های مشخص، منجر به تبدیل سلول‌های طبیعی بهسرطانی می‌شوند. با شناسایی موارد بیش‌تر، امکان طراحی آزمایش‌های تشخیصی برای پیدا کردن سرطان در مراحل ابتدایی‌تر فراهم خواهد شد و نیز در آینده امکان یافتن راه‌هایی برای ترمیم سلول‌ها، ایجاد خواهد شد. مطالعات برای یافتن راه‌های جدید ترکیب داروهای شیمی‌درمانی برای رسیدن به بهترین نتیجه ادامه دارد. سایر مطالعات راه‌های ترکیب شیمی‌درمانی و رادیوتراپی را بررسی می‌کند.

همچنان، داروهایی که مانع تشکیل عروق جدید تغذیه‌کننده تومور می‌شوند تحت بررسی‌اند. تحقیقاتی هم بر روی درمان‌هایی که سیستم ایمنی فرد برای مقابله باسرطان را تقویت می‌کنند، در حال انجامند. در یک رویکرد، از آنتی بادی‌های خاصی که به آنها مونوکلونال گفته می‌شود، و در آزمایشگاه ساخته می‌شوند برای بررسی سلول‌های سرطانی و یافتن آنها استفاده می‌شود. امروزه این روش در کارآزمایی بالینی تحت بررسی است. تلاش‌هایی در جهت کاهش چاقی، که یکی از مهمترین عوامل خطرساز این سرطان است، انجام گرفته شده است. محققین امروزه به دنبال راه‌هایی برای درمان مری بارت هستند.

ارسال شده در مجموعه مقالات

ارسال نظر

*