با هدف قرار دادن پروتئین های اپی ژنتیکی، می توان از سرطان پستان پیشگیری کرد.

اپی ژنتیک در لغت به معنای “ورای ژنتیک” است . در علم ، اپی ژنتیک یعنی اینکه چگونه  تعداد و تراکم مولکول های کوچک تر در سلول، روی DNA اثر می گذارد. این مولکول ها میتوانند ژن های موجود در DNA را فعال یا غیر فعال کنند.

تغییرات اپی ژنتیکی می توانند بیان یک ژن را بهینه سازند یا در آن مداخله ایجاد کنند. یکی از روش های معمول این نوع مداخله این است که، پروتئینی(به نام هیستون) که DNA به دورش پیچ خورده، با برچسب ها شیمیایی کوچک برچسب بخورد. مجموعه ی تمام برچسب هایی که به ژنوم یک سلول متصل اند “اپی ژنوم” آن نام دارند.

برچسب هایی که ژن ها را روشن و خاموش می کنند، خود تحت تاثیر تغیرات محیطی مانند: رژیم غذایی، آلودگی های شیمیایی و داروها قرار می گیرند. این تغیرات ممکن است که به بیماری و اختلال های زیستی منجر شوند. به عنوان مثال،  یکی از این برچسب ها  میتواند ژنی را خاموش کند که مسئول تولید پروتئین مقابله با تومور باشد.

خوبی اپی ژنوم این است که دائمی نیست و با یک روش زندگی سالم شما می توانید اپی ژنوم خود را در تعادل و سلامت نگه دارید. تحقیقات و پژوهش های علمی در این زمینه بسیار مهیج و کاربردی اند.

هر کدام از ۲۰۰ نوع سلول های بدن ژنوم یکسان، ولی هر کدام اپی ژنوم مختص خود را دارند.

محققان مرکز سرطان پرنسس مارگارت در تورنتو کشف کردند که پروتئین های اپی ژنتیک باعث افزایش تکثیر سلول های بنیادی غدد پستان در پاسخ به هورمون پروژسترون می شود. این مطالعه نشان می دهد که مهار این پروتئین ها با دارو می تواند از ابتلا به سرطان پستان در زنان گروه پرخطر پیشگیری کند.