حمله قلبی می تواند سرعت پیشرفت سرطان پستان را افزایش دهد

بعد از درمان سرطان پستان ، بسیاری از بهبود یافتگان در معرض خطر بیشتر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی هستند . نتایج یک مطالعه جدید نشان می دهد سابقه حمله قلبی یا سکته مغزی ، ممکن است باعث رشد سریعتر سرطان پستان شود .
برخی از درمان های سرطان پستان می تواند بر قلب تأثیر بگذارند و احتمال بیماریهای قلبی عروقی را در میان بهبود یافتگان افزایش دهند. تغییر سبک زندگی در طول و بعد از درمان ، مانند کمبود فعالیت بدنی می تواند این خطر را بیشتر کند.
آنالیز یافته های این مطالعه نشان می دهد در بهبود یافتگان سرطان پستان که دچار یک بیماری قلبی عروقی شده اند ، احتمال عود  و مرگ ناشی از سرطان پستان بیشتر است ..محققان در بررسی های آزمایشگاهی بر روی موش ها دریافتند که حمله قلبی منجر به تغییراتی در سیستم ایمنی بدن می شود که اجازه می دهد سرطان به راحتی رشد و گسترش یابد. این یافته ها در نشریه Nature منتشر شده است.
گرچه این یافته ها هشدار دهنده هستند، افراد مبتلا به سرطان پستان می توانند از طریق فعالیت بدنی ، رژیم غذایی سالم ، کنترل کلسترول و فشار خون خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش دهند .این استراتژی ها نه تنها خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهند بلکه نتیجه درمان سرطان را نیز بهبود می دهند.
محققان در یک مطالعه بیش از ۱۷۰۰ زن را به مدت ۱۲ سال ردیابی کردند .در طول این مدت برخی از آنها به بیماری قلبی عروقی مبتلا شدند . تیم تحقیقاتی بر روی زنانی متمرکز شدند که در زمان تشخیص سرطان پستان مبتلا به بیماری قلبی عروقی نبودند.نتایج این مطالعه نشان داد در بهبود یافتگان سرطان پستان که دچار حمله قلبی ، سکته مغزی ، نارسایی قلبی ، بیماری عروق کرونر یا آریتمی شده بودند – خطر عود سرطان ۵۹٪ و خطر مرگ ناشی از سرطان پستان ۶۰%  بیشتر بوده است .

پاسخ سیستم ایمنی  در گرفتگی شریان ها بیش از حد کاهش می یابد.پاسخ شدید سیستم ایمنی بدن به شریان های مسدود شده می تواند گرفتگی ها را بدتر کند. به همین ترتیب ، پاسخ ایمنی به سرطان گاهی اوقات باعث می شود سرطان راحت تر رشد و گسترش یابد.

دانشمندان دریافتند که تعداد انواع خاصی از سلولهای ایمنی در تومورهای پستان در موشهایی که دچار حمله قلبی شده اند و آنهایی که حمله قلبی نداشتند ، متفاوت است.
به عنوان مثال ، تومورهای موشهایی که دچار حمله قلبی شده اند حاوی تعداد کمتر سلولهای ایمنی مقابله با سرطان و تعداد بیشتر سلولهای “سرکوبگر” هستند . سلول های ایمنی سرکوبگر می توانند با کاهش پاسخ ایمنی در برابر سرطان ، به رشد تومورها کمک کنند.به نظر می رسد سلولهای ایمنی سرکوبگر – مونوسیت ها – مسئول این اتفاق هستند .