آیا افراد مسن مبتلا به سرطان درمان موثری دریافت می کنند ؟

انجمن سالمندان آمریکا –

با افزایش سن ، نگرانی از ابتلا به سرطان افزایش می یابد . تومورهای توپر سرطانهایی هستند که تاثیرخونی ندارند و به شکل رشد سلولهای غیر طبیعی در قسمتهای خاصی از بدن بوجود می آیند . این تومورها عمدتاً در افراد ۶۵ سال به بالا دیده می شود.

با تشخیص سرطان در یک فرد مسن  ، عوامل مختلفی در انتخاب روش های درمان نقش خواهند داشت. متخصصان انکولوژی سالمندان معتقدند سن لزوماً یکی ازفاکتورهای موثر در انتخاب روش درمان نبوده و به معنای حذف گزینه جراحی  برای درمان در این افراد نیست.

بیماران مسن ممکن است درمان مشابه بیماران جوانتر را دریافت نکنند . جراح سرطان نگران نتایج ضعیف ، کاهش میزان بقا و کاهش کیفیت زندگی بیماران مسن بعد از جراحی است. اما از آنجایی که دربیماران مسن مطالعات کافی برای پیگیری نتایج عمل در طولانی مدت انجام نگرفته است نمیتوان چنین نگرانی هایی را توجیه کرد.

خوشبختانه ، با استفاده از یک ابزار غربالگری می توان بروز عوارض پس از جراحی را در بیماران مسن تخمین زد . برای تخمین نمره خطر قبل از جراحی (PREOP) از چندین آزمایش ساده میتوان استفاده می شود .نمره خطر شامل نمره اطمینان از عدم سوء تغذیه وانجام آزمایشی به نام  (TUG) است. در این تست ساده ، مدت زمانی که بیمار نیاز دارد تا از روی یک صندلی بلند شده ، حدود ۳ متر راه برود و دوباره روی صندلی بنشیند در نظر گرفته می شود.

علاوه بر این دو آزمایش ، عوامل دیگر در تعیین نمره خطر PREOP تاثیر دارند مانند جنسیت ، اهمیت عمل جراحی برای بیمار و ارزیابی وضعیت جسمی توسط متخصص بیهوشی. نمره خطر بالا (PREOP) ، خطربروز عوارض عمده را طی ۳۰ روز پس از جراحی افزایش می دهد.

محققان معتقدند میزان بقا در بیماران مسن با نمره خطر PREOP معمولی پس از جراحی خوب است و بیشتر افراد حتی بعد از عمل قادر به زندگی مستقل در خانه خواهند بود.

با این وجود ، نتایج مطالعات انجام شده نشان می دهد همه بیماران مسن مبتلا به سرطان قادر نخواهند بود به سطح فعالیتی که قبل از عمل جراحی داشتند ، برگردند. بیماران باید در مورد انتظارات پس ازعمل جراحی با پزشکان خود گفتگوکنند. از نمره خطر PREOP می توان به عنوان ابزاری برای هدایت این بحث استفاده کرد.